ยามเมื่อลมพัดมา แก้มแดงหน้าแตกหนาว
สาวที่อยู่บ้านไกลเป็นจังได๋แหน่
คึดพออ้ายบ่ก้อนคำผู้แก้มแดงอำลำที่อ้ายเคยแคร์
ถึงสิจากกันโดนกะแล้วแต่
แวหัวใจมาคิดคนึงใจหา
ไปนำพาลมโชยคึดยามมีเฮาสอง
ลมสะกิดหัวใจให้นึกถึงคนที่อ้ายเคยหมายปอง
เป็นคู่ครอง แต่คาดกันได้ฝันฮอดส่ำนี้
หากเจ้ามีเวลามาฟังเพลงของอ้าย
ให้ฮู้ว่าในใจอ้ายคึดฮอดเจ้าเด้อ
โอ๋ โฮะโอ โฮะโอ โฮะโอ โฮะโอ
ล่ะผู้แก้มอำลำผู้เป็นตาซังของอ้ายเจ้าสำบายดีบ่
เจ้ามีความสุขหลายบ่คึดฮอดกันบ่ บ้อก้อนคำ
สิฝากหนอวาจานี้บินก่ำผ่านฟ้าไปบอกเจ้าดังๆ
ว่าคิดฮอดเด๋นางแค่ย้อนคืนความหลังอยู่หวังๆ
ตอนมีนางอยู่เคียงข้างใจ
มาบัดนี้คงเลือนลางเบิดละหนอ
ยิ้มจางๆ คนบ่หล่อเจ้าลืมละบ้อนาง
ยามตีข้าวเฝ้าท่งใจยังคงคิดฮอดเจ้าเด้คำนาง
ฝากกลิ่นฟาง ลอยลม ไปเอิ้นถาม
หากเจ้ามีเวลามาฟังเพลงของอ้าย
ให้ฮู้ว่าในใจอ้ายคึดฮอดเจ้าเด้อ
โอ๋ โฮะโอ โฮะโอ โฮะโอ โฮะโอ
ล่ะผู้แก้มอำลำผู้เป็นตาซังของอ้ายเจ้าสำบายดีบ่
เจ้ามีความสุขหลายบ่คึดฮอดกันบ่ บ้อก้อนคำ
สิฝากหนอวาจานี้บินก่ำผ่านฟ้าไปบอกเจ้าดังๆ
ว่าคิดฮอดเด๋นางแค่ย้อนคืนความหลังอยู่หวังๆ
ตอนมีนางอยู่เคียงข้างใจ
มาบัดนี้คงเลือนลางเบิดละหนอ
ยิ้มจางๆ คนบ่หล่อเจ้าลืมละบ้อนาง
ยามตีข้าวเฝ้าท่งใจยังคงคิดฮอดเจ้าเด้คำนาง
ฝากกลิ่นฟาง ลอยลม ไปเอิ้นถาม
ว่าคิดฮอดเด๋นางแค่ย้อนคืนความหลัง อยู่หวังๆ
ตอนมีนางอยู่กลางหัวใจ